Rob's PPL-opleiding op Teuge

Heb ik ff lekker gevlogen vandaag! Het weer was prima, weinig wind, goed zicht, wolken lekker hoog. Tijd voor het onderdeel sololandingen maken dus. Eerst even met mijn instructeur 3 circuitjes om te kijken of ik het allemaal nog wel een beetje snap, ook wat vragen over wat je doet als de motor uitvalt, de cabine in brand staat e.d. Vervolgens lekker vliegen. Alle landingen gaan lekker dus na 3 rondjes stapt hij uit en moet ik alleen. Geweldig! Lekker rondjes vliegen in mijn eentje. Elke landing gaat prima, netjes geflared, soms wat ver op de baan maar ok, je kan niet alles hebben.
Nu stonden mijn broer, zijn vriendin en mijn kleine neefje van bijna 5 maanden langs de baan te filmen. Hier komt dus nog wel even een filmje van binnenkort. Ook leuk, ik heb de GPS laten meelopen en de circuits laten loggen, zie hier het resultaat. Ik snap alleen de hoogteprofielen niet echt, ten eerste zijn ze allemaal te laag terwijl ik toch echt ongeveer 717 voet vloog en de laatste twee zijn wel heel curieus, zo heb ik dus echt niet gevlogen. Wellicht dat de positie (de stoel naast me) niet genoeg zicht geeft op voldoende satellieten, ik heb gemerkt dat dit voornamelijk invloed heeft op de gemeten hoogte.

Overigens, het driehoekje met 263 ernaast is de kerktoren van Twello en dat ronde ding met 391 (kHz) het NDB (Non Directonial Beacon) TGE. Deze staat aan de andere kant van de A50 (deze autobaan loopt net links parallel van het crosswindleg)
Best grappig om je eigen verrichtingen zo terug zien. Ik had nog wel de hele dag door willen vliegen... Het ging op een gegeven moment zo lekker dat ik op base vergat te dalen. Ik kijk naar links, zie de baan veel te ver onder me, woeha, gas eraf flaps 30, naarbeneden met die bak en net nog netjes op de drempel, glijlanding van 700 wordt dat normaal gesproken genoemd....

Volgende les: voorzorgslandingen in het laagvlieggebied bij Zutphen.

Zojuist binnengekomen: een klein filmpje met het nodige vliegwerk op Teuge en natuurlijk de volgende generatie piloot (bijna 5 maanden)

Wederom crosswindtraining. Langzamerhand wordt het wel wat en krijg ik het ding met een knoopje of 15 aan de grond. Voor de start werd nog even de baan omgedraaid zodat ik van 09 moest starten. Het bleek dat je dan toch wat tailwind hebt dus na een circuitje draaiden ze het weer om naar de 27. Even het circuit uit, rondje vliegen naar Sierra, terug naar 700 voet en vervolgens vanaf de andere kant landen. Volgende weer voorzorgslandingen danwel een uur sololanden, afhankelijk van het weer.

Nu weet ik wat piloten bedoelen met dat er soms gewerkt moet worden in de cockpit :-) Er stond gisteren een verradelijke crosswind waardoor je heel goed moest opletten, updrafts, downdrafts, compleet wegvallen van de wind, draaingen tussen 200 en 270 graden, vette windstoten, alles was mogelijk. En de bedoeling was om precisielandingen te maken. Dat ging overigens nog niet eens zo onaardig. Ik zat me helemaal suf te sturen om het zakie horizontaal te houden, zakte af en toe 100 voet naar beneden of ging juist 100 voet omhoog, daardoor liep de snelheid er soms wat uit, er was een flinke opstuurhoek noodzakelijk omdat het op 700 voet toch wel 25 a 30 knopen waaide. Hierdoor moest je op final behoorlijk vroeg insturen om niet in het daalpad van de gliders te komen. Maar dan dat bosje he. Er staat een partij bomen net links voor de baandrempel en die nemen dus de wind uit de zeilen. Hierdoor zakt je indicated airspeed zover in elkaar dat je als een baksteen naar beneden komt. Gas erop dus om te compenseren. Als dat gelukt is steekt natuurlijk de wind weer vol op tussen de tochtgaten bij de hangars waardoor je omhoog gegooid wordt, net op het moment dat dat niet handig is.
Eén landing was een complete puinhoop. Ik kreeg een behoorlijke windvlaag van links waardoor de linkervleugel werd gelift. Dit wil je niet want je wilt met het linkerwiel het eerst de grond raken. Compenseren dus. Bovendien wordt je diagonaal naar rechts over de baan geblazen wat ook weer gecompenseerd moet worden. Uiteindelijk krijg je dan je linkerwiel op de grond zo rond de centerline, stuiter je omhoog en land je op je neuswiel. Toen vond ik het wel genoeg en ging het gas erop. Volgende poging. Die gingen overal het algemeen redelijk. Het grappige is dat je vroeger al blij was dat je de baan op tijd raakte. Nu ben je redelijk in staat om het ding neer te zetten waar jij dat wilt.
Volgende keer graag wat minder wind want dat moet ik voor het eerst een uur sololanden, de 18e wordt dat.
Ook leuk, bij dit soort weer komen de echte piloten naar buiten en die hebben vaak fraaie vliegtuigen. Gezien heb ik o.a. een zwitserse en nederlandse Piper Cheyenne, nog twee andere twins van Piper (waaronder een Seminole) en een Cessna 210 met een 500 pk Allison gasturbine uit een helikopter erin geschroefd. Deze laatste is echt een vet apparaat, kan er alleen geen foto van vinden. EDIT: toch gevonden, volgens mij is het deze

Morgen weer een uurtje vliegen, please, laat het nog een dagje mooi weer worden?!?!? Moet namelijk nog mijn eerste uur solovliegen danwel precisielandingen maken. Op het weerbericht staat echter ZW5, dus dat wordt dan vnl. crosswindlanden!

De vakantie zit er weer op. Ik ben even een weekje naar Turkije geweest om lekker met een boot te gaan varen. Uiteraard met het vliegtuig erheen, in dit geval een Airbus A300 van Fly Air. Nooit geweten dat die apparaten zo groot zijn, acht stoelen naast elkaar met 2 gangpaden, totaal zo'n 300 man kunnen erin. Hier een fototje van het apparaat. De flaps zijn nogal ongewoon vind ikzelf, Bij Boeing gaan ze naar achter en naar beneden, bij deze vrijwel alleen naar achteren.

Het vluchtje naar Bodrum ging voorspoedig, alleen 30 minuten vertraging gehad op Schiphol omdat we op de buffer stonden (niet bij een gate) en dan moeten schijnbaar alle passagiers (uit Eindhoven) en de baggage eruit, vervolgens alles er weer in en een nieuwe Weight & Balance en Loadsheet maken. Waarom weet ik niet. Vertrokken vanaf de 18L en met een arnem-departure op weg naar Bodrum alwaar ik nog net tijd heb om de zonsondergang te fotograferen.

In Turkije had ik een plaats gereserveerd op een zgn. Gulet, een zeilboot die niet zeilt. Er staan wel masten op maar er zit totaal geen beslag op zo'n schip, geen lieren, vallen, blokken etc... Wel zit er een hele dikke dieselmotor in met het geluid van een flinke vrachtwagen met turbofluit.

Met zo'n boot komt je natuurlijk op allerlei plekken zoals dit 'overvolle' strand.

Zaterdagochtend vertrekt het vliegtuig om 5:25. Fijne tijd :-( Tijd voor een nachtfototje:

Ik word dus om half twee opgehaald bij de boot, om twee uur het busje in om andere mensen op te halen, vervolgens overstappen in een grote bus die niet in Bodrum kan komen en dan naar het vliegveld. Omdat het allemaal goed geregeld is kost dit eigenlijk weinig tijd en zijn we ruim 2 uur voor vertrek op het vliegveld. Nog even voor 5 euro!!! een klein zakje M&M's gehaald en dan weer terug, nu via Eindhoven. Begin langzamerhand een beetje in te storten en de stop op Eindhoven begint een beetje irritant te worden omdat de passagiers (133) mondjesmaat uit de terminal komen lopen en op het platform nog even uitgebreid gaan lopen zwaaien en foto's maken. Daar zit je niet op te wachten als je 26 uur wakker bent. Na een klein half uurtje zijn we vanaf baan 22 op EHEH via een ?Peser? approach naar de 18L op EHAM geleidt waar we rond 10:00 landen. Douane door, tas halen, treinkaartje kopen, 3 minuten wachten, 40 minuten met de trein, broodje en jus eten op station, taxi pakken en om 12:00 ben ik weer thuis. Beentjes op de bank en 6 uur later ben ik weer wakker, op naar het terras!
Eindelijk thuis: