Rob's PPL-opleiding op Teuge

Hoi,

Vandaag (eigenlijk gisteren) moest ik om 9 uur op de vliegschool zijn. Toen ik wegreed was het echter zwaar bewolkt, het miezerde en het zicht was maar zozo. Als het dan niet door gaat wordt ik altijd gebeld, alleen nu niet, logisch, want op Teuge was het geweldig weer!!! Hoe verder ik die kant op reed hoe hoger de bewolking en op een gegeven moment kwam de blauwe lucht erdoor.
Vandaag weer vliegen met instructeur Simon. Nadat ik mij eerst verdiept heb in de vluchtvoorbereiding (NOTAMS, weer e.d.) en er wat boeken bijgehaald heb om alle afkortingen te ontcijferen (weinig afkortingen duuh) wordt het tijd voor wat theorie en wel de overtrek! Nou heb ik op TV bij 'a plane is born' op Discovery gezien hoe dat gaat en zij kletterden een behoorlijk stuk naar beneden na zo'n stall. De maag tussen je oren denk je dan....
Maar eerst moeten we natuurlijk wel vliegen, en het liefst een beetje hoog om e.e.a. te oefenen. Na het bekende rondje om de kist en de checkilists afgewerkt te hebben vertrekken we. Na de run-up checklist vraagt Simon of ik al zelf een takeoff heb gemaakt. Eh, nee! Nou, dan word dit de eerste. OK! Ik rijd de kist de baan op en zet langzaam het gas erop. Met z'n tweeen in een halfvol getankte kist met 180 pk, dat accellereerd best. Ik vergeet dus te roteren! Bij 65 knopen trekt Simon aan het stuur en geeft hem meteen weer aan mij over waardoor we toch de lucht ingaan. We klimmen naar 400 voet om vervolgens met een rechterbocht het circuit te verlaten richting Zwolle. Doorklimmend naar 3000 voet levelen we daar en gaan we eerst een paar steile bochten draaien. Nu moet ik ze zelf doen. De hoogtemeter blijft op 3000 voet staan alsof ie vastgeroest is, 45 graden scheef op de horizon, bij het uitkomen vlieg ik weer door mijn eigen turbulentie en na precies 360 graden liggen we weer recht. Nog een keer dan, zelfde verhaal, ik begin het geloof ik te snappen. Nu rechtsom. Deze gaat wat minder, ik zwammer wat omhoog en naar beneden. Ook deze nog een keer en nu gaat ook deze goed.
Vervolgens klimmen we nog wat verder door naar zo'n 3900 voet. Nu gaan we de stall oefenen, Simon eerst. Ik hou me krampachtig vast terwijl de snelheid omlaag en de neus omhoog gaat en inderdaad, volgens het boekje stoppen we met vliegen bij 47 knopen. De stallwarning is al even aan het toeteren en nu valt de neus naar beneden. Simon geeft vol gas, de neus komt omhoog en draait naar links wat hij perfect corrigeert met het voetenstuur. We vliegen weer en hebben slechts heel weinig hoogte verloren. Ook geen rare gevoelens in de maag, dat valt dus eigenlijk wel heel erg mee! Nu ik, zelfde verhaal, iets te weinig correctie met de voeten maar netjes opgevangen. Nu gaan we hetzelfde proberen met 30 graden flaps (landing configuration). Weer precies hetzelfde alleen stallen we nu bij 41 knopen. Na de stall het gas erop en direct naar 20 graden flaps. Snelheid langzaam laten oplopen en via flaps 10 naar flaps up, tegelijktijd klimmen om hoogteverlies ongedaan te maken, klaar is kees!. Eitje! Nu nog een keer maar dan met 20 graden flaps (approach configuration). We laten het vliegtuig nu niet compleet stallen maar geven gas zodra de stallwarning aangaat. Niet moeilijk!
Ook hebben we nu uitkijkbochten geoefend omdat we met stallen natuurlijk verticaal op en neer gaan en omdat we gedurende langere tijd geklommen hebben. Het was echter rustig boven (want vroeg) en hebben maar een kist laag onder ons door zien komen.
Dit was de eerste keer dat ik niet meer na hoefte te denken over bochten, klimmen, dalen, orientatie, dit ging allemaal vanzelf. Hierdoor kon ik mezelf goed concentreren op de oefeningen. Nog steeds een puntje van kritiek, tijdens nieuwe onderdelen kijk ik niet genoeg maar ben teveel geconcentreerd met het onderdeel bezig. Tijdens bochten e.d. is dit geen probleem meer.
Kortom, een geweldige vliegles, veel geleerd en het ging heel goed. Als afsluitertje nog even naar Sierra gevlogen om op 700 voet het circuit een beetje te verkennen. Ik heb nog wat problemen met de orientatie omdat ik niet precies weet waar de hoekpunten liggen (behalve linksaf net voor Twello dan, om de boerderij heen. Dit komt de volgende keer aan bod, evenals de takeoff en nog een heleboel andere dingen. Ik hoop dat het snel weer zaterdag is.

Na twee weken wachten was het weer zover, er kon gevlogen worden, PPL les nr. 5, deze keer met instructeur Albert. Bochten deze keer, zoveel bochten, om tureluurs van te worden. Bochten naar links, rechts, klimmend, dalend en STEILE BOCHTEN! Dat is ff wennen. Ik ben al niet zo van de achtbanen e.d. maar om 45 tot 60 graden schuin door de bocht te vliegen, dat geeft een wel heel apart gevoel (dat je denkt dat je oogbollen door je neusgaten naar buiten geperst worden) Dat zo'n vliegtuig daar tegen kan! Gelukkig kan het vliegtuig er beter tegen dan ik en zitten uiteindelijk mijn oogbollen gelukkig nog op dezelfde plek.
Ook moest ik een bocht in het horizontale vlak draaien en wel 360 graden. Dus instrumenten checken, uitkijken naar alle kanten en 30 graden rollen, voetenstuur erbij, neus een beetje hoger en daar gaat ie. Op het moment dat ik helemaal rond was en de kist weer recht trok vloog ik door mijn eigen gecreëerde turbulentie heen, hoezo in het platte vlak rondjes draaien?!? Op 3000 voet was het trouwens zo glad als een strijkplank. Het was best warm maar omdat we zo vroeg vlogen was het nog niet thermisch. Op 1500 voet begon je al wel te merken dat het thermisch aan het worden was.
Ook kwamen er weer de nodige transities bij kijken maar nu in de bocht hangend. Dus van een klimmende rechterbocht naar een dalende linkerbocht bijvoorbeeld. Dat zijn best wel een flink aantal handelingen. Ik kon niet zeggen dat het helemaal volgens het boekje gaat maar we kwamen er wel. En die neusstanden, dat is nog even flink wennen. Een aparte neusstand voor rechtuitvliegen, klimmen, dalen, rechterbocht, linkerbocht, rechter klimmende bocht etc... Al die plaatjes hoe dat er uit ziet moeten in je geheugen gegrift staan.
Na de laatste steile dalende bocht, waar de oriëntatie mij even stevig in de steek liet (de aarde draait om je heen alsof je net 5 liter bier op hebt) was het weer tijd om terug te gaan. Dus in een glijvlucht met 65 knopen (meteen een demo voor een noodlanding) naar punt Sierra (het industrieterrein met de oranje containers bij de eerste afslag ten oosten van knooppunt A1/A50). Hier vloog Albert het circuit op 717 voet terwijl ik het stuur losjes moest vasthouden. Albert geeft vervolgens aanwijzingen waar het circuit in te draaien (linksaf naar de A50, boven de A50 rechtsaf naar de witte silo en dan rechts naar baan 09. Ondertussen de flaps erbij en de snelheid eruit en hij zet de kist met een flinke zuidelijke crosswind met zijn rechtwiel als eerste op de baan. Ondertussen geeft hij mij voortdurend door wat hij aan het doen is, kortom, het landen komt in zicht!
Volgende week: meer steile bochten, overtrek signaleren en opvangen, meer bochten en transities, glijvluchten en een intro noodlandingen. Alles bij elkaar genomen: het is niet zo makkelijk als het lijkt....
Er stond die dag ook een mooie Cessna 207 van de KLM bij het tankeiland. Klein uitlaatje!?!?!

Vandaag gebeld met de vliegschool: a.s. zaterdag om 10:30 is het zover, zij het met een andere instructeur. Eerst een half uur briefing en dan vliegen, JIEHA!

Ik heb vandaag de nodige E-learning spullen via de mail binnengehad. Verder is het eerste theorie-examen al gepland, nl. op 8 juni a.s. Dat gaat sneller dan ik gedacht had. Ik heb dan twee examens, nl. Principles of Flight en Basic Aircraft Knowledge. PoF heb ik ondertussen helemaal uit, niet moeilijk!
De volgende les (a.s. zaterdag) zal, in tegenstelling tot afgelopen zaterdag, wel doorgaan. Ik zie buiten heel veel blauwe lucht en heeeel weinig wolken, dat gaat de goede kant op. Later meer!

Helaas pindakaas vandaag! Zicht 800-1500 meter, wolkenbasis 800 voet, niet vliegen dus! In de loop van de dag wordt het wel beter maar daar heb je niet zoveel aan als het nog niet zover is. Op naar volgende week danmaar. Zojuist wel op vliegveld Hilversum geweest voor de release van de NL2000 scenery. Zag er erg goed uit, ik ga hem straks downloaden. De volgende versie zag er nog spectaculairder uit, op basis van satellietfoto's met een resolutie van 1 meter. Dan kan je echt een VFR-vlucht eerst thuis vliegen om hem vervolgens in de praktijk na te gaan vliegen.

Rob

Hoi,

Weinig tijd gehad deze week maar ben toch maar even goed gaan leren. Het gaat nu nog allemaal over de vluchtbeginselen. Ik ben dus volop bezig met stijgen, dalen, bochten maken, haakeffecten van de rolroeren, bewegingen te coordineren met het voetenstuur, gierbewegingen te corrigeren bij het gasgeven..... Ook alle krachtenevenwichten komen aan bod. Ik zie dat het volgende hoofdstuk wel erg interressant gaat worden, namelijk opstijgen en LANDEN! Wat lijkt het mij kicken om voor de eerste keer een vliegtuig aan de grond te zetten. Met een beetje geluk gaan we over twee weken een eerste poging doen. Morgen eerst een demo van steile bocht, verder verwacht ik nog wat klimmende en dalende bochten te moeten maken. Volgende week zelf steile bochten maken (barffff)
Een ander ding wat mij opvalt is dat ik helemaal geen hoogtevrees in het vliegtuig heb. Normaal gesproken klim ik geen ladder op, nog erger, ik heb al hoogtevrees als ik op tafel sta om een lamp op te hangen aan het plafond (mijn plafond is 3.40 hoog) Ook op het moment dat het flink tekeer gaat zoals afgelopen week heb ik nergens last van. Vreemd, maar wel erg prettig.
Morgen om 12 uur is het weer zover, halfuurtje briefing, nu zelf de pre-flight inspection doen, zelf checklisten nalopen, zelf de run-up doen. IK WIL KUNNEN LANDEN!!!

Rob

Vandaag weer contact gehad met de vliegschool. De theorie gaat nu via E-learning verlopen. Dit natuurlijk in combinatie met de boeken van ITS en natuurlijk andere zaken zoals het Aircraft Operations Manual, vluchtcomputer e.d. Ben benieuwd hoe het eruit gaat zien. Ik ben hier op zich wel een voorstander van omdat je alles in je eigen tempo wanneer je maar wilt kunt gaan doen. Het betekent ook een minder grote aanslag op de zaterdagen (ben nu toch zo'n 4 a 5 uur op de vliegschool, niet dat dat erg is trouwens) Vanavond ga ik alles doornemen voor de vlucht van a.s. zaterdag. Alles is gefocussed op krachtenevenwichten, vectoren e.d. Niet moeilijk maar toch even goed doorlezen. Zaterdag de eerste steile bocht, ben benieuwd hoe dat in de maag gaat voelen.

En dag hoor.

Hoi allemaal,

Vandaag les PPL4 gehad in de Cesnna 172N PH-GEO . Dit is een aangepaste Cessna met een 180 pk 5,9 liter 4 cilinder boxermotor i.p.v. 160 pk. Zit een stuk ruimer en hij klimt een behoorlijk stuk sneller dan een 152. Vanwege de sterkere motor is bovendien het maximum startgewicht gestegen van 1043 naar 1156 kilo. Gooi maar vol dus!
Na weer een 1,5 uur theorie heb ik nu ook gezien hoe een Weight & Balance berekening gaat. Eigenlijk heel logisch (tot ik het zelf moet doen...) We zitten zelfs met een volgetankt vliegtuig nu ruim binnen de limieten. Verder hebben we het gehad over alle krachten die bij het vliegen komen kijken (lift, zwaartekracht, trekkracht en drag) en het ontbinden van de krachten in een horizontale en verticale component bij het stijgen en dalen, de schooltijd herleeft weer! Vervolgens naar buiten en een rondje om de kist lopen, en natuurlijk de verschillen tussen de 150 en 172 uitleggen.

Vandaag was het dus tijd om stijg- en daalvluchten te makenen het maken van bochten te oefenen. Het was een flink turbulent boven (Simon had een kotszakje voor me meegenomen, gelukkig had ik nergens last van), we moesten op Teuge starten vanaf de grasbaan 21, dit schijnt vrij zelden voor te komen, verder kwam de bewolking snel omlaag (ongeveer 2000 voet) en begon het af en toe te regenen. Ook stond er een knoopje of 30 wind uit richting 220 met af en toe flinke windvlagen. Ik moest dus een knap stukje sturen om uberhaupt rechtuit te kunnen vliegen, af en toe leek het net of je een flinke schop kreeg en vloog je omhoog, soms hing je ineens 30 graden scheef. Een aantal malen hebben we stijg- en daalvluchten gemaakt met de bijbehorende transities.

Langzamerhand begin ik wat gevoel voor het vliegen te krijgen, ik kijk alleen te weining om me heen. Nu zal dit niet abnormaal zijn na 2 lessen, het was in ieder geval een opmerking van Simon. Voor de rest ben ik beoordeeld op de bochten en transities en dat was allemaal ok. Ook merk ik dat ik in het gebied wat bekender begin te raken. Nu zag ik het vliegveld wel op tijd en begin ik plaatsen als Lochem, Zutphen, Deventer e.d. ook vanuit de lucht te herkennen. Toch blijft het lastig een vliegveld als Teuge te herkennen. Je verwacht de baan er duidelijk uit zien te springen maar dat is helemaal niet zo, de hangars vallen het meest op. Bij een vlucht van Seppe naar Schiphol een half jaar geleden viel dat me ook al op, Schiphol zie je eigenlijk pas als je al boven Amstelveen hangt en dan voornamelijk doordat je blauwe strepen ziet (de bovenkant van de KLM vliegtuigen). Gebouwen zoals de opvallende toren vallen helemaal weg tussen de andere gebouwen maar dit terzijde.
Op een gegeven moment vloog ik boven Lochem en kreeg ik de kaart voor mijn neus. Simon wilde richting Zutphen vliegen, waar moeten we dan heen? Ik kijken op de kaart, gelijk duiken we naar beneden, das niet de bedoeling. Langzamerhand krijg ik een beetje last van een 'information overload'. Ik moet nu wel erg veel dingen tegelijktijd doen en dat met deze omstandigheden. Ondertussen wordt het weer slechter en slechter en navigeren we alleen nog maar tussen de buien door. We gaan 95 knopen vliegen zodat de windvlagen er niet voor kunnen zorgen dat er te grote krachten op de kist worden uitgeoefend. Simon vindt (en ik ook) dat het beter is om terug te gaan, van oefeningen doen komt niet zoveel meer terecht. Op de weg terug maken we nog een 360 om niet in een bui te moeten landen. Simon landt de kist heel netjes lekker ver op de grasbaan zodat we niet zo'n eind hoeven te taxien door het best drassige terrein. Zelf taxi ik terug wat knap lastig is met al die windvlagen dwars erop. Soms moet ik met vol voetenstuur nog een wiel apart bijremmen op de kist op de taxibaan te houden. Uiteindelijk draait Simon de kist weer om op het platform en voer ik de shutdown-checklist uit. Nu nog even het apparaat binnen in de hangar parkeren. Zelf moet ik nu het logboek invullen en het tankbonnetje in de map van het toestel leggen. Twee opmerkingen achteraf, meer naar buiten kijken en hoogte=hoogte. Als er gezegd wordt dat ik op 1500 voet moet gaan vliegen dan wil het ik toestel wel eens heel langzaam door laten klimmen naar 1700 voet. Kortom, de kist is niet goed getrimd en ik let niet genoeg op. Nou valt uittrimmen ook niet mee met dit weer, hopelijk is het de volgende keer wat rustiger. Al met al een enerverend dagje met als resultaat spierpijn in mijn linker onderarm als gevolg van het krampachtig vasthouden van het stuur.
Volgende les: zaterdag 10 april, 11 uur, stay tuned!

Kleine aanpassing in het programma: zojuist met de vliegschool gesproken en we schakelen over op de Cessna 172. Betekent: sneller vliegen, makkelijker in- en uitstappen en minder snel stallwarnings. Met mijn formaat in een 152 en een flinke instructeur ernaast is toch niet zo'n goed idee. (Dacht ik al) De weersvoorspellingen zijn goed, nog 2 nachtjes slapen en dan gaan we weer!